Tajemnica zawodowa w psychoterapii

Psychoterapeuci zobowiązani są do zachowania tego co dzieje się w ramach terapii w tajemnicy. Oznacza to, że zabronione jest ujawnianie faktów dotyczących uczestnictwa pacjenta w psychoterapii oraz przebiegu procesu terapeutycznego. Poufność ma podstawowe znaczenie dla działania psychoterapii.   Członkowie zespołu i superwizorzy nadzorujący przebieg terapii zobowiązani są do zachowania tajemnicy w tym samym zakresie. 

Obowiązek utrzymania tajemnicy zawodowej zawieszony jest gdy:

• poważnie zagrożone jest zdrowie lub życie klienta, albo innych osób
• poważnie zagrożony jest rozwój i bezpieczeństwo osoby niepełnoletniej (obowiązkiem jest poinformowanie Sądu Rodzinnego)
• dochodzi do poważnego krzywdzenia osoby niepełnoletniej (jest ofiarą znęcania się, molestowania seksualnego),  obowiązkiem jest poinformowanie    prokuratury lub policji
• psychoterapia osób niepełnoletnich jest szczególną sytuacją, w której rodzice lub prawni opiekunowie klienta mają prawo do zapoznania się z ogólnym opisem przebiegu terapii w trakcie konsultacji z psychoterapeutą
• w zakresie “w jakim jest to niezbędne” psychoterapeuta może przekazać informacje o kliencie pracownikom    pomocy    społecznej    zaangażowanym we wspieranie klienta

Powyższy opis jest zgodny z regułami zawodu psychoterapeuty oraz stanem prawnym.
Utrzymanie tajemnicy jest obowiązkiem etycznym psychoterapeuty, co oznacza, że jest to częścią kodeksu jego postępowania. Na straży tego kodeksu stoją sądy koleżeńskie stowarzyszeń zawodowych do których należy psychoterapeuta - Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego lub Polskiego Towarzystwa Psychologicznego. 
Utrzymanie tajemnicy jest również obowiązkiem prawnym, opisanym w Ustawie o Ochronie Zdrowia Psychicznego, art 50-52, regulacjach prawnych zawodów medycznych i Ustawie o Zawodzie Psychologa. Szczegółowy opis prawnych aspektów zagadnienia tajemnicy zawodowej można odnaleźć na stronie Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego.